Soms Pijnlijk stil, als alles zwijgt
Maar weet, dat dit nog steeds Liefde is
Nu in een andere vorm
Minder tastbaar
Anders, maar niet minder waar
Zoals water, dat telkens een andere gestalte krijgt
Van regen naar mist
Waarin, door de warmte van de zon, de zwaarte wordt uitgewist
Net als een traan, Compact en verdicht
Gevormd, door wat samen is gedeeld, vanzelf weer oplost in het licht
Als je het maar laat gaan, Zodat je hart weer heelt
En opnieuw ruimte heeft
De plek, waar Liefde, in vele vormen, verder leeft
En de herinnering, aan een vervlogen,
dierbare tijd, zo nu en dan nog bij je zweeft…